İhtiyara Hürmet Bir Vefa Borcudur
"Kim bir ihtiyara hürmet ederse Allah da ona ihtiyarlığında hizmet edecek birisini yaratır."
Bu Hadisi Şerif, yalnızca ahlaki bir öğüt değildir; insanın kendi geleceğine attığı en sağlam imzadır. Hayat, hiç durmayan bir çark gibidir. Bugün gençliğin dinamizmiyle, sağlığın gücüyle ve zamanın bolluğuyla yürüyen her insan, yarın aynı yolun sonuna doğru yorgun adımlarla ilerleyecektir.
Yaşlılarımıza gösterdiğimiz hürmet, şefkat ve hizmet; aslında yarınki bize ve anne babamıza ve insanlığın ortak vicdanına uzanan bir vefa köprüsüdür.
Büyüklerin önemi, sadece bir hürmetle izah edilecek bir şey değildir. Onlar aynı zamanda büyük bir hafızanın ve hikmetin de taşıyıcılarıdır.
Büyüklerimiz, bir toplumun yaşayan arşividir. Kitaplarda yazmayan tecrübeler ve yaşanmışlıkların süzgecinden geçmiş sabır, acı tatlı hatıralardır. Yine hayatın ince dengeleri onların hafızasında saklıdır.
Nerede durduğumuzu ve nereden geldiğimizi en iyi onlar bilir. Aile bağlarının, komşuluk hukukunun ve toplumsal dayanışmanın ayakta kalmasında büyüklerin birleştirici gücü paha biçilemezdir.
Hızın ve tüketimin baş döndürdüğü çağımızda yaşlılarımızın sükuneti, aceleci kararlar alan genç nesiller için denge unsuru olur.
Onlar aynı zamanda dua ve bereket kaynağıdırlar. Bir büyüğün gönlünü almak, bir hayır duasını kazanmak, insanın yolunu aydınlatan en kıymetli manevi dayanaklardandır.
Yaşlılarımıza destek ve yardım, sadece eşya değil ve bir gönül paylaşımıdır. Yaşlı bireylerimize destek olmak; yalnızca market alışverişini yapmak, faturalarını yatırmak veya hastaneye eşlik etmekle sınırlı değildir.
İlerleyen yaşla birlikte artan en görünmez yük yalnızlıktır. Çocukların büyümesi, eş kayıpları, hareket kısıtlılıkları ve değişen şehir hayatı, büyüklerimizi evlerinin dört duvarı arasına sıkıştırabilmektedir.
Bu nedenle yaşlılarımıza uzanacak elin samimiyeti ve sürekliliği büyük önem taşır. Onlara zaman ayırmak ve dinlemek, helede onların anlattığı hikayeleri yarım bırakmadan, acele etmeden dinlemek, "Ben hâlâ buradayım ve değerliyim" hissini yaşatır.
Alışveriş, sağlık kontrolleri, resmi işler veya ev içi küçük tamiratlar gibi işlerde pratik destek sunmak, onların onurunu incitmeden yüklerini hafifletir.
Teknolojinin gerisinde kalmamaları için sabırla yardımcı olmak, onlara mahalle ve kent yaşamından kopmamalarını sağlar.
Yerel ve toplumsal dayanışmayı büyütmek için özellikle sivil toplum kuruluşları, kent konseyleri, belediyeler ve komşuluk ağları aracılığıyla yaşlı dostu mekanlar, hobi bahçeleri ve sosyal buluşmalar oluşturmak, aktif ve saygın bir yaşlılığı destekler.
Bu konuda gençlere yapılabilecek en önemli tavsiye, bugünün gücü, yarının vefası sayılabilecek gençlerimizin gençlik; heyecan, cesaret, üretkenlik ve geleceği kurma enerjisi ve bu enerjinin köksüz kalmaması için geçmişin tecrübesiyle buluşması gerekir.
Genç kardeşlerimize ve evlatlarımıza şu çağrıyı yapmak isteriz:
Göz teması ve bir gülümseme ile yaklaşın onlara. Bir büyüğe selam vermek, toplu taşımada yer vermek, karşıdan karşıya geçerken elinden tutmak küçük davranışlar gibi görünür; ama kalplerde derin izler bırakır.
"Ben Bilirim" Yerine "Sen Nasıl Yaşadın?" Deyin. Büyüklerinizin dünyasını küçümsemek yerine onların tecrübesinden faydalanın. Her yaşın kendine özgü bir bilgeliği vardır.
Vefayı ertelemeyin. "Zamanım yok" bahanesinin arkasına sığınmayın. Büyüklerimizle geçirilecek her gün, telafisi olmayan bir fırsattır. Kendi yarınınızı bugünden inşa edin. Bugün bir ihtiyarın yüzünü güldürdüğünüzde, yarın kendi yaşlılığınıza da merhamet, saygı ve vefa tohumu ekmiş olursunuz.
Evet, İhtiyara hürmet, insan olmanın en saf ölçüsüdür. Büyüklerimizi baş tacı etmek, yalnızlıklarını paylaşmak ve onlara hizmet etmeyi bir yük değil bir şeref bilmek; hem ailelerimizi hem de şehirlerimizi daha yaşanılır, daha merhametli kılacaktır. Unutmayalım: Büyüğüne sahip çıkan toplum, geleceğine de sahip çıkar.



